« راست گفتى همهء امور بسته به مشيت خداونديست و فعاليت پروردگار ما دائمى است ، اگر قضاى الهى آن چنان كه ما مىخواهيم ، فرود بيايد ، سپاسگذار نعمتهايش خواهيم بود و اوست كه به سپاسگذارى ما كمك خواهد كرد و اگر قضاى الهى ميان ما و خواستهء ما فاصله بيندازد و مانع گردد ، كسى كه حق و حقيقت را نيت كرده است و تقوى را در درون خود مستحكم ساخته است ، تجاوز و تعدى نكرده است » . ملاحظه مىشود كه هدف حسين بن على ( ع ) دو بعد دارد ، بعد زندگى طبيعى و بعد زندگى ماوراى طبيعى . او با اولين لحظات حركت به ميدان جهاد ، در هدف خود غوطه ور شده است : يا زندگى در زمينهء « حيات معقول » اين دنيا و يا رو به نتايج « حيات معقول » كه پس از عبور از دهليز شهادت خواهد ديد . اين روحيه هيچ طوفانى جز هيجان و تحرك مثبت ندارد . انواع هدفها براى پايان دادن بزندگى حال برميگرديم به توضيح آن هدفى كه حيات شهيد وسيله اى براى وصول به آن مىباشد . ما در اين مبحث به بررسى انگيزه‌هاى متنوع و شخصيت پيشتاز كاروان شهدا ، يعنى حسين بن على عليه السلام مىپردازيم . گفتيم كه معناى شهادت عبارتست از دست برداشتن از جان خود كه در منطق عقل و خرد رسمى در متن طبيعت ، مطلوب مطلق است ، اين دست برداشتن با هشيارى و وجدانى آزاد صورت مىگيرد . 1 - آيا حسين ( ع ) حقيقت زندگى و محاسبات آن را نمىدانست و در نتيجه زندگى براى او مانند جنگلى وحشتناك بود كه مىخواست بهر شكلى كه باشد از آن جنگل بيرون برود و خود را راحت كند قطعا اين طور نبوده است ، زيرا ما مىدانيم كه زندگى اين شهيد بزرگ دقيقا روى محاسبه حركت كرده آرمانها و لذايذ و آلام و عظمتها و امتيازات زندگى چهره‌هاى حقيقى خود